Het Frans Hals Museum geniet internationale bekendheid als museum van de Gouden Eeuw. Honderden schilderijen en producten van kunstnijverheid zijn in wisselende opstellingen te zien in een schilderachtig 17de-eeuws gebouw aan het Groot Heiligland: de sfeer van toen is er nog voelbaar.

De verzameling is opgebouwd door de stad Haarlem. Al in de 16de eeuw was er sprake van kunstbezit in het Prinsenhof, een onderdeel van het stadhuis. In de eeuwen daarna werd de verzameling uitgebreid met aankopen, schenkingen, bruiklenen en in opdracht gemaakte werken. In 1862 volgde de officiële opening van een ‘Stedelijk Museum’ in het stadhuis, met 123 schilderijen én een catalogus. Ruimtegebrek maakte verhuizing op den duur noodzakelijk. Daartoe werd een voormalig Oudemannenhuis aan het Groot Heiligland in orde gemaakt. In 1913 werd daar het ‘Frans Hals Museum’ geopend.

De museumzalen liggen rond een vierkante binnentuin, die is aangelegd in 17de-eeuwse stijl. In de zalen is een overzicht te zien van hoogtepunten van de Nederlandse schilderkunst uit de 16de en vooral 17de eeuw. Vele genres zijn vertegenwoordigd: portretten, stillevens, landschappen, alsook verhalende schilderijen en werken die scènes uit het dagelijks leven tonen. Uit de 16de eeuw zijn werken van Hendrick Goltzius, Cornelis van Haarlem en Maerten van Heemskerck te zien. De Gouden Eeuw is vertegenwoordigd met meesters als Frans Hals, Jacob van Ruisdael, Jan Steen, Johannes Verspronck, Pieter Saenredam en vele anderen. Van Frans Hals zijn vijf grote schuttersstukken en drie regentenportretten te zien, alsmede diverse individuele portretten. In het begin van de jaren 1960 werd de Vleeshal aan de Grote Markt als dependance toegevoegd aan het museum. In 1993 volgde de opening van de Verweyhal, die grenst aan de Vleeshal. Tezamen vormen ze tegenwoordig ‘De Hallen’: een onderkomen voor de grote moderne kunstcollectie en expositieruimte voor moderne en hedendaagse kunst (zie www.dehallenhaarlem.nl).